شعر اي امید نا امیدي ھاي من,گنجینه اشعار مشیری,کتاب گناه دریا,عشق

شعر ای امید نا امیدی ھای من-گناه دریا(فریدون مشیری)
تعداد بازديد : 94

شعر ای امید نا امیدی ھای من-گناه دریا(فریدون مشیری)

اي امید نا امیدي ھاي من

 

بر تن خورشید مي پیچد به ناز،

چادر نیلوفري رنگ غروب.


تك درختي خشك در پھناي دشت،

تشنه مي ماند در اين تنگ غروب.

 

از كبود آسمان ھاي روشني،

مي گريزد جانب آفاق دور.


در افق بر لاله سرخ شفق

مي چكد از ابرھا باران نور


مي گشايد دود شب آغوش خويش

زندگي را تنگ مي گیرد به بر


باد وحشي مي دود در كوچه ھا؛

تیرگي سر مي شكد از بام و در


شھر مي خوابد به لالاي سكوت،

اختران نجوا كنان بر بام شب


نرم نرمك باده مھتاب را،

ماه مي ريزد درون جام شب!


نیمه شب ابري به پھناي سپھر،

مي رسد از راه و مي تازد به ماه


جغد مي خندد به روي كاج پیر،

شاعري مي ماند و شامي سیاه


دردل تاريك اين شب ھاي سرد؛

اي امید نا امیدي ھاي من


برق چشمان تو ھمچون آفتاب،

مي درخشد بر رخ فرداي من.

بخش نظرات این مطلب
نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B :S
کد امنیتی
رفرش
کد امنیتی
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]